Tilgangsleysi tilverunnar er alveg magnað

Tilbreytingasnauð tilvera mín er orðin að merkingarbærum harmleik (2)

2006-06-14T01:07:00.000Z

Fyrir flesta er þetta ekki svo mikilvæg saga og við þá vil ég segja: fáið ykkur eitthvað betra að gera en að lesa bloggið mitt. Fyrir hina sem til málavaxta þekkja vil ég segja: munið þið eftir köngulónni? Fyrir svo að segja mánuði síðan sagði ég ykkur frá því að ég hafi ryksugað upp viðbjóðslega og ógeðslega könguló sem hefur nú tekið sér bólfestu í ryksugupokanum hennar mömmu minnar. Harmleikurinn heldur áfram! En þó má líta á dæmið frá öðru sjónarmiði. Ég var einungis að hugsa um litlu viðbjóðslegu og ógeðslegu köngulóna mína og litlu viðbjóðslega og ógeðslegu börnin hennar eða allavega þau sem hún er ekki búin að éta. Hvað er ein fluga fyrir mörg köngulóar líf. Ég vona bara að mamma sé ekki búin að skipta um ryksugupoka því annars var þessi viðbragðsfljóta varnarstarfssemi mín tilgangslaus. Þessar mömmur!!!!

Nú er víst kominn tími á að heimsækja afmælisbarnið á bakkanum. Til hamingju með daginn Hafþór minn, já og Hrönn með gærdaginn. Sorry að ég komst ekki inn á msn til að senda þér kveðju. Katrín kemur svo á morgun og það er víst alltaf gaman þegar sólin skín.

Passið ykkur á pöddunum. Mér líkar ekki augnaráðið. They are up to something.

Tilbreytingasnauð tilvera mín er orðin að merkingarbærum harmleik

2006-06-14T01:05:00.000Z

Jæja kæri lesandi ef þú ert yfir höfuð að hlusta.

Eins og þeir sem hafa umgengist mig síðustu tvær vikurnar vita af vælinu í mér þá hef ég verið konulaus í tvær vikur en endurkoma hennar verður víst snemma dags á morgun. Síðustu tvær vikurnar hafa verið heldur betur tilbreytingasnauðar. Deginum eytt með Hafþóri úti í móum að planta tilvonandi stórskógum suðurlands. Með fullri virðingu fyrir þér Hafþór minn þá væri ég heldur til í að vera fullgildur kennari í sumarfríi, með tilbúið hús og konuna mína en svona er víst lífið. Tilvera mín tók þó stakkaskiptum í dag þegar ég var að ryksuga húsið. Á mig var ráðist. Stærsta hrossafluga sem ég hef á ævinni HITT réðist á mig með þessum og ofsa látum sem ég heyrði þó ekkert í því ég var með snúrulaus heyrnatól að hlusta á Kópavogsrokkarana í Dikta, gamla diskinn. Þessi lífsreynsla var eins og klippt út úr miður góðri bíómynd með Lesley Nilsen. Flugan eins og ég sagði frá áður, réðist á mig og ég brást við með hraði, beitti fyrir mig ryksugunni og líkt og í jólalaginu sneri mér í hring. Vængjaða, marglappaða kvikindið sogaðist inn um stútinn með ógnarkrafti og er nú á bólakafi í ryksugupokanum hennar mömmu.

Fegurð fjallanna er erfitt að sjá fyrir mann sem kann ekki að meta hana.

2006-05-22T23:43:00.000Z

Ég hef nú tjáð mig heldur lítið þessa dagana og það kann að vera sökum skorts á innblæstri. Hamingja eða ekki? hver veit?
Ég hef ekki mikið að segja á þessari stundu annað en að ég sé hræddur um að bloggið mitt sé að deyja út. Reyndar er konan mín að yfirgefa mig á sunnudaginn svo þá hefur maður fátt annað að gera en að spila golf, lesa og skrifa svo það er aldrei að vita nema gyðjan heimsæki mig næstu dagana. Þú verður bara að bíða og sjá.

Nothing is better, then a dealer who's high.
- Layne staley -

Bölvuð sértu bloggsíða

2006-05-03T23:06:00.000Z

Nú verð ég aðeins að tuða og bölva og biðja þig lesandi góður, ef þú ert nógu furðulegur til að sitja yfir þessu bloggi á annað borð, að afsaka í hversu mörgum færslum innleggin mín koma. Þessi æðislega bloggsíða mín tekur ekki við of mörgum orðum í einu. Nú eru tækin einnig farin að segja mér að ég tali of mikið, svei mér þá.

Svona rétt að lokum þá verð ég aðeins að tala um sjálfan mig því golftímabilið byrjaði með glæsibrag síðustu helgi þar sem Ingvar Jónsson kom öllum á óvart og sigraði 1. maí mótið með glæsibrag, eða reyndar var ég skárstur af mörgum lélegum því veðrið var ekkert til að hrópa húrra fyrir. Verðlaunin voru þó ekki af verri endanum og ég fór heim með 25.000 kall í vasanum fyrir fimm tíma vinnu, fyrsta skrefið í átt að atvinnumannaferlinum.

Sælir eru hógværir, því að þeir munu erfa jörðina.

- Jesús Kristur -

Good times baby, yes, good times (2)

2006-05-03T23:04:00.000Z

Vandamál mitt er þó sem betur fer ekki hversu óhamingjusamur ég er heldur andstaðan. Hamingja mín veldur því að ég get ekki komið upp með eina einustu frumlegu hugmynd eins og þessi einræða mín gefur glögglega til kynna. Ég röfla bara út í eitt, brosandi út í bæði og veit varla hvernig ég á að haga mér. Ég kann ekki að vera svona hamingjusamur en það er alveg spurning hvort það megi ekki bara reyna á það. Ég verð þá bara að stela hugmyndum mínum frá einhverjum öðrum og gera þær að mínum eigin, margur hefur grætt meira á minnu. Vonandi að reiði Guðs verði ekki of mikil ef hann áttar sig á því á annað borð.

Ef þú lumar á góðri hugmynd og ætlar þér ekki að nota hana, sendu mér þá endilega línu og ég skal launa þér með þessu nýja brosi mínu sem ég get hreinlega ekki þurkað af smettinu.

Því gáfaðri sem maður er, því fleiri frumlega menn finnur maður. Venjulegt fólk sér engan mun á fólki.

- Pascal –

Good times baby, yes, good times

2006-05-03T23:02:00.000Z

Hvernig er það með innblásur, er hann tengdur óhamingju eða er þetta bara ég? Ég hef heyrt fólk tala um að einhver einstaklingur og þá oft ástvinur, veiti þeim innblásur. Mig langar til að komast að því hvernig það virkar því innblástur fyrir mér lýsir sér þannig að ég hreinlega ligg í ræsinu af vanlíðan eða skömm. Þá er tækifærið til að meðtaka hugmyndirnar. Ég held að það hafi eitthvað að gera með Guð. Margir tala um hversu ósanngjarn og óútreiknanlegur hann geti verið en ég tel að innblástur sé samviska Guðs að störfum. Almættið sér hversu óhamingjusamur þú ert og í stað þess að rétta þér hjálparhönd gefur hann þér góða hugmynd. Verst að hugmyndin veldur því eingöngu að þú veltir þér talsvert meira upp úr eigin hugsunum sem veldur svo enn meiri óhamingju. Ætli hann viti fyrir höfuð hvað hann er að gera?

Röfl og tuð út í loftið er betra en að prumpa út í loftið

2006-04-24T22:14:00.000Z

Til hvers að skrifa um eitthvað sem skiptir máli þegar hægt er að skrifa um ástir og örlög fræga og strekkta fólksinns. Ef ég þarf að velja milli þess að lesa um ættleiðingar Angelinu og Brad eða um gaurinn þarna frá fornöld sem bullaði eitthvað um að guð væri ekki til og að fólk ætti bara að beita skinseminni í hvert sinn sem það opnaði munninn þá vel ég ættleiðinar fræga fólksinns. Það er líka svo erfitt að hugsa, maður verður þræl þreyttur.
Nú er ég orðinn þræl þreyttur á þessu bulli og ætla því að hætta og kveikja á Estar eða hvað hún heitir nú þessi stöð sem sýnir mér 24 tíma á sólahring hveru miklu flottara, ríkara og betra frægafólkið er heldur en við hin. Svo er ég líka með Séð og heyrt falið hérna undir koddanum mínum, örugglega hægt að finna eitthvað um nýja íslenska piparsveininn sem sjónvarpsstöðvarnar fóru svo svakalega illa með, vá hvað ég vorkenni honum.
Jæja, góða nótt að sinni og ekki gleyma að biðja bænirnar, ef þú átt ekki bágt er örugglega einhver í Bev 90210 sem á geggjað bágt og hefur bara efni á að stækka annað brjóstið, ég mæli með því vinstra, þau eru mun flottari.

Kermit the frog sang it's not easy being green at Jim Hensons funeral.

-Dennis Leary-

Gömul pæling sem ég fann. Kom sennilega til við bókalestur í baðkarinu.

2006-04-10T13:02:00.000Z

Ég elska venjulegleikann við sjálfan mig en ég hata hversu venjulegur ég er. Þú gætir átt erfitt með að skilja hvað ég meina enda skil ég það ekki fullkomlega sjálfur. Það er eitthvað innra með mér sem er svo afslappað og yfirvegað en á sama tíma eitthvað sem bærist innra með mér. Bærist gegn því hversu gamall ég virðist. Stundum haga ég mér eins og gamall karl og það eina sem gamlir karlar gera er að bíða eftir dauðanum.

Tilveran verður ekki mikið þyngri en það, sama hvað Milan Kundera segir. Ég vil finna lífsgleðina en veit ekki hvar ég á að leita. Ég vil finna hamingjuna en mér finnst allir í kringum mig vera búnir að koma sér saman um að njóta hennar án mín. Ég get ekki sætt mig við að borða brauðmylsnu alla ævi. Ég get ekki sætt mig við minna en það sem ég vil.

Ef ég skil sjálfan mig rétt þá er kominn tími á uppreisn. Baráttu gegn ellinni í sjálfum mér. Ég fer í leiðangur gegnum bókmenntasöguna, finn Basil og læt hann mála sál mína á striga líkt og hann gerði forðum. Æskan er ekki dýru verði keypt, hvað er ein sál á milli manna?

Svona rétt til að enda þetta á björtum fallegum nótum:

Fegurð þín fölnar með fallandi sól

en morguninn rís á ný

Fljótt muntu falla faðm minn í

og ég mun veita þér skjól

Hugarangur mannsinns með ryksuguna, framhald

2006-04-09T17:12:00.000Z

Dagurinn hjá mér endaði nokkuð vel þar sem ég komst að ákvörðun um að ryksugupokinn væri sennilega himnaríki, eftir þó strembið ferðalag, fyrir köngulóna. Þar getur hún jafnvel fundið maka sem pabbi hefur einhverntíman ryksugað upp og átt með honum lítil köngulóabörn og ég hef nú ryksugað upp fullt af brauðmylsnu handa þeim.

Í dag vaknaði ég frekar sorgmæddur og er að hugsa um að tæma úr ryksugupokanum í blómabeðið á bakvið hús. Í dag uppgötvaði ég á internetinu, eftir mikla upplýsingaleit um köngulær, að kvenn köngulóin étur maka sinn eftir mök. Ég fer nú ekki að láta það viðgangast í mínum ryksugupoka. Ekki á meðan ég ræð.

Hugarangur mannsinns með ryksuguna

2006-04-09T17:10:00.000Z

Í gær ryksugaði ég upp könguló. Þegar ég var búinn varð mér hugsi. Hugur minn reikaði og sá fyrir mér orðið samhyggð. Samhyggð er orð sem ég hef aldrei skilið nógu vel. Okkur er kennt í skóla að hafa samhyggð með öðrum og sem kennari er mér kennt að kenna nemendum samhyggð, þann hæfileika að ímynda sér sig í hlutverki annarra og finna þeirra sársauka.

Mér hefur aldrei verið kennt að finna samhyggð með, og nú veit ég ekki einusinni hvort ég sé að nota orðið rétt, köngulóm. Er köngulóin fór sína leið upp ryksuguhálsinn varð mér hugsað hvernig tilfinning það væri að vera sogaður upp í risavaxið rör og vita hreinlega ekkert hvað væri í gangi. Ef ég gef mér að köngulóin hafi getuna til að hugsa þá hugsa ég að hún hafi hugsað eitthvað á þessa leið: “ bíddu, hvað er eiginlega í gangi”. En svo getur hreinlega verið að köngulær geti bara ekkert hugsað. Gefum okkur þó aftur að köngulær geti hugsað, hvað ætli hún hugsi eftir að hafa hugsað: “bíddu, hvað er eiginlega í gangi”? Ég var með samviskubit í nokkrar mínútur eftir hina umræddu ryksugun en svo fór ég að hugsa, sú hugsun tengdist þó að engu leiti 10/11 auglýsingunum, og komst að þeirri niðurstöðu að kannski haldi köngulóin að ryksugan hafi verið maðurinn með ljáinn, kominn til að fylgja henni á leiðarenda. Það sem ég get þó ekki komið fyrir mig og getur stafað af erfiðleika mannverunnar til að finna til samhyggðar með köngulóm er að hvort heldur hún að hún sé á himnum eða í helju? Ég tel mig vita fyrir víst að köngulær lifa ekki mjög tilbreitingaríku lífi. Þær hafa ekkert sjónvarp, engar tölvur og geta ekki einusinni kveikt á útvarpinu til að heyra markaðsvædda tóna velrassaðra amerískra söngkvenna.

Önnur hugdetta úr baðkarinu

2006-03-22T20:47:00.000Z

Guð veit hvað vakir fyrir mér suma dagana en hérna kemur texti sem flaug alls ekki sársaukalaust beint í höfuð mér á meðan ég las sakleysislega siðfræði í baði:

Klípa vonda mannsinns

Óskeikull orðrómur að ofan segir samvisku mína spillta. Segir mig breyta rangt fari ég eftir henni. En fari ég ekki eftir minni eigin samvisku er ég ekki að fara mínum eigin vilja. Fari ég ekki að mínum eigin vilja er ég ekkert nema ósjálfráða strengjabrúða í spottum hinns algildandi viðurkennda siðferðis. Hvernig get ég gert góðverk ef samviska mín segir það illvirki? Hvernig get ég gert það sem þú vilt mig gera ef það stangast á við samvisku mína? Togaðu í strengina því það er svo miklu öruggara að vera strengjabrúða en gangandi anarkisti.

Ekki reyna að spurja mig hvað ég er að fara með þessum orðum, segið mér bara hvort þetta "meiki eitthvað sens"!!!

A true paitriot sais: don't ask what your country can do for you but what you can do for your country. A smart man sais: stop your paitriotness and get a real job.

Að vera góður

2006-03-08T00:13:00.000Z

Með aðfallinu flæða syndirnar upp á yfirborðið.

Hvert okkar vill ekki vera betri manneskja? Hvers vegna er það svona erfitt? Það er eitthvað sem heldur aftur af okkur við að segja fólki í kringum okkur sannleikann. Að láta fólk í kringum okkur finna hversu mikilvægt það er okkur. Eitthvað hamlar okkur við að taka réttar ákvarðanir. Eitthvað dregur okkur niður og freistar okkar til að taka allar röngu ákvaðanirnar. Af hverju getum við ekki verið þær manneskjur sem við teljum okkur trú um að vera? Af hverju getum við ekki breitt rétt gagnvart okkur sjálfum? Nú ætla ég að telja sjálfum mér trú á því að ég sé eins góður og ég held að ég sé. Nú er ég farinn að sofa.

Með aðfallinu flæða syndirnar upp á yfirborðið.

Mögnuð ræða

2006-03-08T00:01:00.000Z

Nú var ég að horfa á Óskar frænda í sjónvarpinu síðastliðinn sunnudag og það er nú ekki svo merkilegt, sérstaklega þar sem walk the line fékk ekki alveg þá viðurkenningu sem hún átti skilið, nema hvað George Clooney átti einhverja mögnuðustu þakkarræðu sem ég hef heyrt. Það er svo auðvelt að sitja hér heima á fróni og tala um hversu illa veruleikafyrrtar Hollywood stjörnurnar séu og það var nákvæmlega það sem Hr. Clooney sagði. Hann bætti því svo við að það væri hugsanlega því að þakka að Hollywood hefðu veitt svörtum manni óskarinn á meðan svartir sátu aftast í bíósalnum og talað um eyðni þegar það var siðspilltur homma sjúkdómur. Ég ætla mér ekki að halda því fram að Team Hollywood hafi eingöngu góð áhrif eins og þessi hér að ofan en þeir verða þó að fá að eiga það sem þeir eiga og hver betri til að koma orðum að þessu en George Clooney. Þetta var að mínu mati besta og "hógværasta" þakkarræða sem ég hef séð á uppskeruhátíð listamanna.

"Prophet!" said I, "thing of evil!- prophet still, if bird or
devil!-
Quote the raven nevermore

Fyrsti hluti af lesið í baði

2006-02-26T03:33:00.000Z

Ég lofaði því í upphafi þessa bloggs að ég ætlaði ekki að uppljóstra svo miklu sem mittismálinu mínu hérna á þessu og svo magnaða bloggi. Hér strax í þriðju færslu ætla ég að brjóta þá reglu. Kannski ekki brjóta hana en beygja hana nokkrar gráður. Hvað er það annars að beygja reglu, er hugmyndafræði reglunnar ekki akkúrat þannig að ef maður ætlar að stelast til að beygja hana þá hreinlega brjóti maður hana. En förum ekki út í svo heimspekilega sálma heldur skellum okkur út í heimsbókmenntirnar. Það eina sem ég ætla svo sem að uppljóstra í þessari blogg færslu um sjálfan mig er hvaða bók ég er að lesa þessa dagana. Svona rétt fyrir þá sem eru alveg óðir í eitthvað yfirnáttúrulega persónulegt þá les ég stundum í baði. Vonandi að það kveiki í einhverjum. En þessi bók sem er sú eina sem fær að sjá mig nakinn þessa dagana (úpps, missti þetta slúður út úr mér, veit samt ekki hversu mögulegt það er í ritmáli, en allavega) heitir Glæpur og refsing eftir Fjodor Dostojevskí og mun vera sú fyrsta sem ég les eftir hann. Ég legg ekki í Fávitann á meðan kennslufræði skólabækurnar liggja á náttborðinu.

Annar hluti af lesið í baði

2006-02-26T03:32:00.000Z

Ástæða þess að ég ákvað að leggja hér inn mína þriðju og mikilvægustu færslu því allt er þá þrennt er, er sú að bókin hreinlega slær mig út af laginu. Dostojevskí kemur mér í svo svakalega siðferðislega eða siðfræðilega klípu ef ekki bara sálræna að ég hef aldrei á ævinni upplifað sjálfan mig jafn mikið úti á beit. Aðalpersónu bókarinnar, hann Raskolnikof, tekst einhvernvegin að vekja upp hjá mér svo magnþrungna vorkun og meðaumkun að mér er nærst skapi að ganga beint inn í krossinn hans Gunnars eða flytja í Kópavoginn til hins Gunnarsinns en það er nú allt önnur saga. Raskolnikof er ræfill í sterkustu merkingu þess orðs. Hann er fyrrverandi stúdent, sem um 1860 þótti í raun merkilegt, gerir ekkert og býr hjá fyrrverandi tengdamóður sinni en dóttir hennar dó úr taugasjúkdómi ef ég man rétt. Hann býr enn hjá tengdamömmunni og borgar ekki krónu, lætur vinnukonu hennar hugsa um sig þar sem hann liggur eins og róni í litlu, skítugu íbúðinni á loftinu og vinnur mjög hægt að því að rotna lifandi. Fyrrverandi stúdentinn er mannleysa eins og þær gerast bestar og það sést best á því hvernig hann bregst við bréfinu frá móður sinni. Systir hans ætlar að gifta sig til fjár sem sjálfsfórn fyrir móður sína og bróður og Raskolnikof ætlar að sjá til þess að það verði ekki, þrátt fyrir hamingjumöguleika móður sinnar. Nú getur verið að ég sé að gera lítið úr þessum réttlætisverknaði hans og hugsanlega er þetta ekki besta dæmið, ég nenni bara ekki að ýta á Backspace til að storka það út. Það sem ég er að reyna að segja er að maðurinn er nyrfill. Ausir mykju yfir alla í kringum sig án þess að mega við því og hlær svo af því.

Seinni hluti af Lesið í baði

2006-02-26T03:27:00.000Z

Nú ætla ég ekki að rekja söguþráðinn í fleiri orðum enda búinn að segja frá flestu sem búið er að gerast fram að blaðsíðu 103 sem er sú blaðsíða sem ég er staddur á núna. Það eina sem ég á eftir að segja frá er að hann myrti í köldu blóði og á mjög hrottalegan hátt konu að nafni Aljona Ívanovna sem gerði ekki mikið til að eiga það skilið. Einnig drap hann systur hennar sem honum var ekki jafn illa við einungis vegna þess að hún kom að honum þar sem hann var að gramsa heima hjá Ívanovnu með líkið á gólfinu. Báðar konur hálf klauf hann í tvennt með öxi. Ástæða þess að það brann á mér að segja frá þessu hér á blogginu er hversu ófallegt það er og siðferðislega brenglað að Dostojevskí skuli geta fengið mann til að finna samúð með Raskonikof og á ég les af athyggli í bókinni tauta ég fyrir munni mér að hann verði nógu klókur til að komast undan og helst að hafa ránsfenginn með sér.

Hvað er að mér. Er Dostojevskí í alvöru svona góður að hann geti stjórnað siðferðismati mínu???

Aldrei á ævinni hef ég horft á bíómynd eða lesið bók sem kemur mér til að líða svona. Mig grunar að ég sé berskaldaðri þegar ég ligg lítt klæddur í baðinu en ég hef engin rök fyrir því.

Best að hætta þessu bulli núna.

Kveðja Ingvar og njótið snilli Edgar Allan Poe hér að neðan.

"Prophet!" said I, "thing of evil!- prophet still, if bird or
devil!-
Quote the raven nevermore

Besta að halda sig neðan af nefinu

2006-02-12T23:17:00.000Z

Ég á það til að stökkva mér upp á nef í skrifum mínum. Skrifa eitthvað um einhvern í bræði án þess kannski að hugsa um það hvernig skapi ég verði í á morgun. Maður á víst ekki að tala illa um aðra og ólíkt svo mörgum "bloggurum" ætla ég að reyna að halda mig við þá lífsreglu. Ég er ekki að halda því fram að ég sé einhver engill, alls enginn engill. Það er þó aldrei of seint að bæta sitt ráð eins og John Cash sannaði víst fyrir okkur á skrautlegum lífsferli sínum. En hér er ég, eins og þú lesandi góður ert kannski búinn að uppgötva, farinn að tala um sjálfan mig og meira en það farinn að gefa í skin hvað ég hef verið að gera síðustu dagana. Já, ég fór á Walk the line og verð að segja að amerísk þjóðlagatónlist vex í virðingu með hverjum deginum. Ég las grein í blaði um daginn þar sem fyrrverandi bassaleikari The Smashing Pumpkins var að tala um að Grunge-ið væri á leið inn aftur nú í andaslitum þessar og svo slæmu 80's tónlistar. Sagan endurtekur sig víst alltaf í hringformi en ég held bara að amerísk þjóðlagatónlist þröngvi sér inn í hringinn að þessu sinni. Það vona ég að því minnsta. Hún mun allavega gera það í mínu útvarpi.

Svona rétt til að snerta aftur á fyrsta punkti þessa innskots þá langar mig bara að vitna í konung Grunge-ins

Layne Staley : One who doesn't care is one who shouldn't be

Tími til kominn að fylgja hjörðinni inn í framtíðina

2006-02-08T15:27:00.000Z

Góður maður sagði mér eitt sinn að fara alltaf eftir boðorðunum en hann gleymdi alveg að segja hvers boðorðum svo ég átti erfitt með að fara eftir honum. Sami maður sagði mér aftur á móti annað mjög gáfulegt sem ég er hér með að reyna að fara eftir og það var að gera ávalt það sama og aðrir og með því reyna að skilja hvað fólk getur yfir höfuð verið magnað.
Þessi saga er reyndar að fullu uppspuni en einhverstaðar verður maður að byrja. Ég hef ávalt verið nokkuð gagnrýninn á blogg þar sem ég sé ekki ástæðu né ánægju í því að lesa dagbækur annarra. Af hverju ætti mér ekki að vera sama hvort Gunna í Vesturbænum hafi verið að fá nýtt DBS hjól með silfurlitaðri bjöllu og marglitum borðum? Nú ætla ég að gefa þessu tækifæri á þeim grunni að grunnþörf mannsins sé að láta heyra í sér. Er það ekki líka stíll íslenskra listamanna að vilja láta heyra í sér og verða vinsælir án þess að sjá nokkurntíman afrakstur listsköpunnar sinnar?
Ég ætla nú ekki að láta þetta flæða mikið neðar á síðuna að þessu sinni en þú, ef þú ert yfirhöfuð að lesa þetta, skalt ekki halda að ég ætli að skrifa um eitthvað sem skiptir máli í þessari tilraun minni. Ef þú, ef þú ert hér, lesandi góður ert að leita eftir heitu slúðurblaðri, grófu internet spjalli eða krassandi djamm myndum skaltu yfirgefa síðuna mína hraðar en rykmaur flýr móður mína.

Vonandi fellur stafsetning mín í mjúkan og þægilegan jarðveg hér í bloggheiminum, ekki virkaði hún í skólakerfinu. Það geta víst ekki allir verið Laxness.

"Prophet!" said I, "thing of evil!- prophet still, if bird or
devil!-
Quoth the Raven nevermore